INVESTIGATIONS & INTELLIGENCE

"All I Have Is a Voice to undo the folded lie" (W H. Auden)

Artikelen

3. Betogen dat dit wetsvoorstel leidt tot maatschappelijke rust en tot economische ontwikkeling.

=> Verhoging belastingen en geldontwaarding van de SRD.

In de aanloop naar het moment van indiening van het wetsvoorstel was er geen sprake van maatschappelijke onrust hoewel het economische klimaat verslechterd was door de relatief zware accijnsverhoging op brandstoffen en de daarmee directe en indirecte doorwerking in de prijzen van productie- en consumptiegoederen. De geldontwaarding die zich begin 2010 manifesteerde, heeft door de directe relatie tussen kost- en invoerprijzen (Suriname heeft een import-economie) een belangrijke rol gespeeld. (Aan de geldontwaarding ligt weliswaar een dieperliggende oorzaak ten grondslag, echter die is in dit verband niet relevant). De verslechterde economische toestand is rechtstreeks te koppelen aan de accijnsverhoging en geldontwaarding (devaluatie van de Surinaamse munt) dat op zijn beurt het directe gevolg is van beleidsuitvoering van de coalitiepartijen: hun ”gewijzigde beleidsinzichten” (feitelijk kortzichtig van aard) blijken desastreus uit te werken.

Betogen dat het verlenen van amnestie zou leiden tot maatschappelijk rust (let wel: er was geen maatschappelijke onrust hoogstens onrust bij de President) en tot economische voorspoed, is materieel beschouwd onzinnig. Onzinnig, omdat de daders die aanspraak zouden kunnen maken op de voorgestane opheffing van strafvervolging, individuen zijn die geen actoren zijn op het gebied van beleidsvorming en beleidsuitvoering. Ogenschijnlijk is in dit verband alleen de President aan te merken als actor in genoemde beleidsgebieden. Het presidentschap betreft een formele functie, beleidsvorming en beleidsuitvoering liggen in handen van ministers en hun ambtenaren die geen daders zijn waarvoor betreffende amnestiewet zou zijn gemaakt. Het geheel aan beleid ontspruit niet uit de geest van de president.

De President heeft van 1980 tot en met 1987 de legale Surinaamse economie vernietigd; er was sprake van een economie gebaseerd op drugshandel. In de jaren negentig heeft de NDP onder zijn aanvoering ook de regeermacht uitgeoefend met eveneens desastreuse gevolgen voor de economie met achteruitgang van welvaart en welzijn. De President kan zich niet beroepen op het feit dat hij over bijzondere eigenschappen beschikt die noodzakelijk zijn voor de economische ontwikkeling.

=> Op grond van welke feiten en omstandigheden kunnen de pleitbezorgers van de amnestiewet aantonen dat de President amnestie moet verkrijgen omdat hij, en alleen hij, de economische ontwikkeling van Suriname kan realiseren?

Eigenlijk weten wij allemaal al dat hij dat niet kan omdat hij dat nooit heeft laten zien; herwin het historisch besef. Bovendien laten de frauduleuze begrotingen van 2011- met een werkelijke realisatiegraad van 43,89% (?) van voorgenomen beleid - en 2012 overduidelijk zien dat hij totaal geen economische ontwikkeling kan realiseren. Nu wij weten dat hij het in het verleden niet kon presteren en de laatste drie begrotingen voortvloeiende uit zijn regeermacht feitelijk geen economische vooruitgang betekenden dan wel zullen betekenen, waarom nog waarde hechten aan de motivering dat de President amnestie moet krijgen omdat hij alleen de Surinaamse economie tot ontwikkeling kan brengen? Een bewering dat niet kan steunen op historische feiten. Hij heeft nimmer bewezen de welvaart en het welzijn van Suriname succesvol te kunnen bevorderen. Jullie geschiedenis ten tijde van zijn heerschappij was simpelweg: een economie dat zwaar was vernietigd met desastreuze devaluatie van de Surinaamse valuta, én waarbij de drugshandel een voorname rol speelde.

Kortom, stellen dat de beoogde verlening van amnestie tot maatschappelijk rust en economische ontwikkeling zal leiden, heeft geen enkele feitelijke grondslag voor de amnestiewet omdat de onderbouwing van deze stelling een klinkklare leugen is.

Bovendien is het consciëntieus wanneer ment stelt dat amnestie moet worden verleend voor ernstige schending van mensenrechten omdat na deze schending de economische ontwikkeling voorrang moet krijgen? Een zeer bevreemdende invulling van het gewetensvol handelen.

=> Amnestie in Brazilië en economische ontwikkeling.

Tijdens de behandeling van het voorstel in DNA betoogde Misiekaba dat amnestieverlening goed is, omdat in Brazilië na amnestieverlening dat land een grote economische ontwikkeling meemaakt. En dus geldt a fortiori, dat als wij in Suriname amnestie verlenen, het land economische voorspoed zal krijgen.

Dat Brazilië een voorspoedig economische ontwikkeling meemaakt is niet te danken aan amnestieverlening maar aan integere politieke daadkracht van centrumlinkse regeringen in de afgelopen 27 jaren na terugkeer van een democratisch bestuur. Een combinatie van natuurlijke hulpbronnen, ruimtevaartprogramma, eigen energievoorzieningen, positieve handelsbalansen (dankzij export van olie, hout, staal, vlees, landbouwproducten en vliegtuigen), verbeterd onderwijs, inkomens herverdelende overheidsmaatregelen (tegengaan van inkomensongelijkheid, terugdringing van het feit dat enkelingen de rijkdom vergaren) en integere politieke daadkracht heeft er voor gezorgd dat Brazilië zich voorspoedig ontwikkelt.

De economische voorspoed heeft totaal niets te maken met de amnestiewet in Brazilië, waarvoor het land in 2010 veroordeeld is door het Inter-Amerikaans Hof voor de Mensenrechten, een wet waarmee de Brazilianen vandaag de dag nog steeds mee worstelen.
Ziedaar, weer een krom betoog van Misiekaba. We kunnen onomstotelijk vaststellen dat men bij herhaling argumenten in stellingen opneemt die de conclusie niet kunnen staven. Dat heet retoriek, bedrog en misleiding.

Uit de analyse van de frauduleuze begrotingen van de regering Bouterse-Ameerali blijkt overduidelijk dat Suriname geen economische voorspoed zal kennen, althans niet dankzij deze regering. Amnestie leidt niet tot betere begrotingen, sterker nog, de pleitbezorgers van de amnestiewet zijn schuldig aan het tot wet doen verheffen van valse begrotingen. Niet alleen is er sprake van een beperkt ontwikkeld rechtsbewustzijn, de pleitbezorgers zijn ondeskundig. Dit is ook de reden dat ze hun parlementaire onderzoeksplicht bij het beoordelen van begrotingsvoorstellen hebben verzaakt.

Intermezzo: Waarom zal de amnestiewetgeving worden aangegrepen als argument om te bewijzen dat deze regering (o.a. de president die als hoofddader is aangemerkt) ogenschijnlijke economische voorspoed zal realiseren?

Zeer binnenkort (per heden is het mei 2012; per november 2012 nog steeds niet geformaliseerd) zullen twee belangrijke goudcontracten, namelijk één met IAMGOLD (Rosebel) en één met Newmount (Surigold) worden gepresenteerd. De onderhandelingen daartoe zijn al afgesloten. De contractuele voorwaarden zijn in de afrondingsfase van het uitschrijven en opnieuw beoordelen of wat is overeengekomen ook daadwerkelijk op schrift zal zijn gesteld.

Het belangrijkste onderdeel uit betreffende contracten betreft het voordeel dat Suriname zal genieten. Dit zal door de machthebber worden besproken. Men zal stellen dat dankzij de amnestie-verlening de regering goede zaken heeft gedaan voor Suriname. Dit nu is onhoudbaar, het is een vals argument, dat weten jullie nu al, lijkt mij.

De contractuele voorwaarden zijn grotendeels door de Nieuw Front regering vastgesteld. Men heeft slechts onderhandeld (kosten onderhandelingen meer dan SRD 15 miljoen!) over de hoogte van de royaltyopbrengsten voor Suriname. Beide ondernemingen weten dat ze niet slechts een summiere 9% aan Suriname moeten bieden. De bestaande overeenkomst met IAMGOLD biedt de Surinaamse staat een royalty van in totaal 8,75 % van de productiewaarde. Stellen dat het 10% is geworden, en dus dankzij deze regering er grote vooruitgang zal worden geboekt, komt mij voor een onhoudbare stelling te zijn (u weet dat IAMGOLD tot 2007 geen inkomstenbelasting aan de staat heeft betaald). Bovendien merk ik op dat de bestaande overeenkomst met IAMGOLD zeer nadelig is voor Suriname (zie in een andere rubriek in deze website).

Dat IAMGOLD en Newmont in Suriname zullen investeren is een gevolg van een investeringsbeslissing voor de lange termijn van genoemde ondernemingen die een beslissingsmoment vóór 2010 heeft gehad. De impact van deze beslissingen hebben een zogenaamde autonome werking binnen de economie. Dit betekent dat de factoren die maken dat er economische activiteiten ontstaan - bedrijven investeren in hoofdzaak op basis van de door hun ingeschatte rentabiliteit, een factor dat mede wordt beïnvloedt door de hoge goudprijs van nu in relatie tot het investeringskapitaal - onafhankelijk zijn van de wil van de regering BA. Nu beweren dat dankzij amnestie en de daadkracht van de regering BA in Suriname een voorspoedige ontwikkeling zal plaatsvinden, getuigd van een beperkte visie (het hebben van een beperkte informatieverwerkingscapaciteit en waarin de aanwezige denkmodellen als ware krom zijn ingericht) op hoe grote ondernemingen als IAMGOLD en Newmont worden bestuurd.

De bestaande contracten vinden hun oorsprong in het hebben van omvangrijke goudvoorraden en de politieke stabiliteit ten tijde van de Nieuw Front regering in combinatie met een zeer hoge goudprijs. Gedurende deze periode hebben de ondernemingen hun welwillendheid betreffende investeringen in goudmijnen tot uiting gebracht. Het is dus niet dankzij de regering Bouterse-Ameerali dat nu een beroep doet op hun vermeende kunde en verleende amnestie.

Het volk anders voorschotelen is feitelijk bedrog en instandhouding van deze stellingen door de afgezwakte coalitie concludeert tot het oordeel dat deze politici blijk geven van het last hebben van psychopathologische afwijkingen in hun denken en handelen. Dit soort politici kan niet de vereiste prestaties leveren om daadwerkelijke economische vooruitgang te realiseren, onverlet hoe hard ze het tegendeel al schreeuwende, zullen, betogen. Deze vorm van retoriek (retoriek is een betoogvorm waarbij de boodschapper van stellingen zelf niet geloven in wat ze verkondigen, maar wel gedaan krijgen dat hun toehoorders - het volk- de verkondigde opvattingen gaan geloven) in combinatie met het meewerken aan valse begrotingen is een bewijs van het last hebben van psychopathologische afwijkingen.

Verstoorde, zo u wilt ongezonde geesten kunnen geen gezonde economisch beleid formuleren en uitvoeren. Ze kunnen met valse betogen en valse begrotingen, met voornemens tot grootse plannen, het volk bedriegen en misleiden. Ik breng in herinnering het feit dat van de begroting 2011 deze regering minder dan 44% (mijn inschatting is dat dit feitelijk veel lager zal blijken te zijn, denk ook aan het grootse plan 18.000 woningen te realiseren binnen vijf jaren, feitelijk zijn er na 2 jaren 35 stuks te Hanna's Lust gebouwd waarvan slechts 6 stuks zou zijn verkocht) van alle beleidsvoornemens heeft uitgevoerd. Ze kunnen het niet, omdat ze ondeskundig, niet-integer en voornamelijk bedriegers zijn, die zich hoofdzakelijk (mede-) schuldig maken aan het verzwijgen van staatsgelden ten behoeve van de ervaarde onbevredigbare geldzucht. Geldzucht is een geestesstoornis in tegenstelling tot hebzucht.

Staatsgelden verzwijgen (verduistering van staatsgelden moet nader worden onderzocht?) en menen dat je het volksbelang aan het dienen bent is wederom een feit dat indiceert dat deze politici werkelijk psychopathologische leugenaars zijn en alleen uit zijn op eigen geldelijk gewin ter bevrediging van hun geldzucht. Het volk wordt bedonderd omdat geen sprake is van de realisatie van voorgenomen beleid ten behoeve van een hogere welvaart en welzijn van het volk. Dat het volk wordt bedonderd, bedrogen en misleid is het bewijs van hun verblinding ten aanzien van hun werkelijke realiteit, nu een groot deel daarvan hun goedkeuring blijven geven aan deze politici. Het komt erop neer dat of integere politici opstaan en/of dat het volk haar blinddoek van zich afgooit. Anders is men gedoemd het Griekse drama tot een Surinaamse realiteit te maken. De eerste belangrijke stappen op weg naar dit dramatisch leven zijn al bewandeld.

De crisis zal zich onverwacht voordoen, dat is de aard van een crisis, het zich plotseling manifesteren. Economen kunnen het wel voorspellen, mits ze toegang hebben tot alle relevante informatie.

 

4. Wetsvoorstel