INVESTIGATIONS & INTELLIGENCE

"All I Have Is a Voice to undo the folded lie" (W H. Auden)

SREFIDENSI en de wil tot ontwikkeling

 

Jazeker, jullie lot en ontwikkeling zelf ter hand nemen. Maar jullie wil daartoe is sinds 1975 onzuiver gevormd. De keuze voor het wisselende leiderschap heeft 37 jaren weinig positieve ontwikkeling laten zien. Jullie willen wel kiezen, maar in het verkiezingsproces blijken naast onderbuikgevoelens ook angst en etniciteit bepalende factoren te zijn. De verkiezingsuitslag laat zien dat er langs etnische scheidslijnen is gestemd. Daarbinnen kunnen we ook onderkennen dat religieuze overwegingen een rol hebben gespeeld. Dat is niet nieuw. Dat is de mens in de zin van het zijn van het kiezersvolk.

De zojuist vermelde verklarende factoren typeren ook tegelijkertijd de aard van het leiderschap. Dat is zo omdat er een wetmatige relatie bestaat tussen het kiezersvolk en het gekozen leiderschap. Het leiderschap vandaag de dag tentoongespreid in Suriname heeft vrijwel in het geheel niet laten zien dat het zich laat leiden door de moraal en dat het in staat is gebleken het volk te inspireren. Jullie onderbuikgevoelens die voortdurend fluisteren dat de gekozen volksvertegenwoordigers zich alleen laten leiden door hun persoonlijk gewin hebben nog niet geleid tot een andere houding van jullie. Waarom niet?

In Suriname zijn er slechts vier momenten geweest die een keerpunt tot het eigen lot in handen nemen en ontwikkeling realiseren, hadden kunnen zijn:

1. De realisatie van de onafhankelijkheid van Suriname op 25 november in 1975;
2. De militaire staatsgreep van 25 februari 1980;
3. De ”heldendaad” van Eddy Jharap om Staatsolie te realiseren per 13 september 1980;
4. De inwerkingtreding van de Surinaamse Grondwet per 30 oktober 1987.

Perceptueel kunnen jullie andere momenten aanvoeren, wat mij betreft zijn dit de keerpunten die markeren dat jullie het eigen lot en de ontwikkeling van het land hadden kunnen realiseren.

Dit is echter tot op heden niet gebeurd. Dit is niet gebeurd omdat er vrijwel geen sprake is van een collectief bewustzijn. Een verklaring daarvoor kan wellicht worden gevonden in het feit dat er geen feitelijke overwinningsstrijd is geleverd. Er zijn geen werkelijke offers gebracht. De onafhankelijkheid is ons door de strot gedrukt; die hebben we dankbaar aanvaard vanwege de torenhoge oprotpremie. Zelfs de staatsgreep was nauwelijks een eigen creatie. Dat is de zwakte in het geheel. En Dit zal zo blijven zolang jullie de huidige partijpolitieke structuur in stand houden. Deze politici hebben blijk gegeven van het feit dat ze hun persoonlijk belang voorrang geven boven het volksbelang.

Vandaag de dag is door het geheel van de volgende feiten een bepaalde vorm van zwijgen te onderkennen:

1. Instandhouding oude politieke partijen. Nieuwe, kleine politieke partijen gaan op in oude politieke partijen. Lijstverbindingen leiden tot (vrijwillige!) onderwerping van de kleine partijen omdat de leiders van deze partijen weigeren om principieel te zijn maar persé in het machtscentrum willen komen.

2. Creatie van angst onder de bevolking. De periode direct na de verkiezingen heeft laten zien dat er veel roofovervallen en mishandelingen van burgers thuis plaatsvonden. De angst daarvan is nu verankerd geraakt in het brein;

3. Ontbreken van leiderschap vanuit de niet-politieke machten. Deze lieden rationaliseren hun afkeer en kiezen ervoor lijdzaam toe te zien dat de sociale verloedering toeneemt omdat ze geen durf hebben en eerder een lafhartige houding dankzij de rationalisatie in stand willen houden.

Dat er een zwakke kracht is ontstaan om verandering teweeg te brengen, is waar. Dat weten jullie. Het feit dat de NDP weer een groter aanhang verkreeg is het resultaat van het gedrag van de oude politieke partijen (VHP, NPS, PL etc.) om slechts hun eigen persoonlijke belangen te dienen. De grote afkeer hiervoor vertaalde zich in een winst voor de NDP. Dat dit leiderschap geen verbetering zal realiseren is echter al bewezen. Jullie weten dat, maar wachten de volgende verkiezing af om hun de rekening te presenteren. Ik denk dat dat niet de juiste oplossing is. Jullie weten wat dat wel is!

Bewezen is dat de huidige politieke constellatie de Surinaamse Grondwet heeft verkracht. Dat is onacceptabel omdat het tegen uw wil is de volle vrijheid te ervaren om zodoende de waarborgen voor jullie waardigheid te garanderen! Acceptatie van de verkrachting van de Grondwet is in strijd met de door jullie aangehangen Srefidensi. Maar jullie komen niet in beweging. Weet ook dit: buitenlanders komen jullie echt niet verlossen.


Als jullie werkelijk nu gezamenlijk handelen om de waarachtige democratie af te dwingen, pas dan zal weer een momentum ontstaan waaruit zal blijken dat er een nieuw collectief bewustzijn is ontstaan.
Pas dan krijg je de uitgangssituatie van een keerpunt. Een keerpunt is nodig om vooruitgang te boeken. Jullie wil vormt het nieuwe keerpunt. Het gaat om het universele natuurrecht ”to live in freedom and with dignity”. Dat is mijn mening.
 
Dat recht heb ik, eis ik op en manifesteer ik bij deze.