INVESTIGATIONS & INTELLIGENCE

"All I Have Is a Voice to undo the folded lie" (W H. Auden)

Pecuniair Begrotingsfraude

Parrèsiast: Ik veronderstel dat u als kritische lezer tot het oordeel bent gekomen dat:

  1. Het Sociaal Contract van de regering BA een farce is. Deze conclusie is gerechtvaardigd nu u kennis draagt van het feit dat uitvoering van het ambitieuze woningbouwprogramma leidt tot substantiële schuldtoename. Hiervan is aangetoond dat het macro-economisch beschouwd (vanwege de dynamiek in de economie: inflatie en devaluatie) de liquiditeitspositie van het financieel systeem op termijn zal aantasten, ook omdat Suriname een niet-gediversifieerde exportsector heeft dat bij tegenvallende prijsontwikkeling en kostenstructuur in deze sector zal leiden tot het faillissement van Suriname. Dit, omdat het risico van wanbetaling ten aanzien van de aangegane buitenlandse schulden ontstaat door tegenvallende staatsinkomsten. Kortom, het woningbouwprogramma is een zeer ondoordacht plan.

De regering BA moet erkennen dat het Sociaal Contract, deze zaak paradoxaal gepercipieerd, blijk geeft van roofbouw. De regering BA moet erkennen dat het niet bij machte is het sociaal contract correct uit te voeren. De regering BA moet erkennen dat het valse beloften heeft gedaan. De regering BA moet erkennen dat zij ondeskundig is en dus onbekwaam is in het regeren van het land;

  1. Het begrotingsproces van de regering BA vertoont kunstgrepen, bedoeld om het volk (hierna zal blijken: ook buitenlandse instellingen) te manipuleren c.q. te misleiden. De Rekenkamer, De Nationale Assemblee en het staatshoofd leven de grondwet niet na. Er is op grote schaal sprake van bemensing door niet-deskundigen, die nader kunnen worden gekwalificeerd als te zijn onbewust onbekwaam en bewust onbekwaam. Het probleem vereist een zuivere definiëring en voor hen die een dergelijke kwalificatie ondraaglijk vinden, tsja, het is niet anders. Het is niet anders omdat ondanks uitspraken van IMF, FITCH, Moody’s en Standard & Poors het besef niet doordringt dat de democratische instituties, de staatsorganen, voornamelijk een capaciteitsprobleem hebben. Dat is een voorzichtige, zelfs een verhullende benoeming van de tekortschietende deskundigheid van de democratische instituten. Bovendien, het is objectief vast te stellen dat de gedragingen van de betrokkenen de kwalificatie abject en infaam mag krijgen. De gedragingen zijn onacceptabel. In moreel opzicht kan men stellen dat ze half-beschaafde mensen zijn, die niets anders dan hun persoonlijk gewin najagen.

    Lees verder... Verzwegen Staatsinkomsten en valse uitgaven