INVESTIGATIONS & INTELLIGENCE

"All I Have Is a Voice to undo the folded lie" (W H. Auden)

DE REKENKAMER: NONSENSICALE VERSLAG VAN 2011

Technocraat: Zeer opmerkelijk is dat de Rekenkamer, die de plicht heeft onderzoek te doen naar het Slot der Rekening (het resultaat van een afgesloten kalenderjaar), en daarbij hoofdzakelijk een rechtmatigheidstoets moet uitvoeren, bij de vermeende controleactiviteiten over het fiscale jaar 2011 een begrotingsvoorstel als toetsingsnorm heeft gehanteerd i.p.v. de begrotingswet van 2011. Dit nu is een duidelijk bewijs van ondeskundigheid (of niet? Zie hierna). Ook dit feit is door de voltallige leden van De Nationale Assemblee, ook in het bijzonder door Wijnerman (de Minister van Financiën) en door de regering BA (wellicht moedwillig) onopgemerkt gebleven. Zie hier een onweerlegbaar bewijs van een ponêra politeia, een slecht bestuur, van omvangrijke ondeskundigheid van het complete bestuur van de Rekenkamer (geen enkele ambtenaar heeft er melding van gemaakt).

 Pop-up: taken van De Rekenkamer


Begroting 2011 wie het beste kan toveren


Technocraat: Laten we enkele veelzeggende details van de werkzaamheden van De Rekenkamer bij het jaarverslag van 2011 de revue laten passeren.

Technocraat: In het jaarverslag 2011 op pagina 14 stelt De Rekenkamer onder de noemer ”De financiële administratie van de staat”: ”De staatsbegroting van 2011 vertoont namelijk een tekort van SRD 1.111,9 miljoen wat neerkomt op 22,7% van het totaal (Bron: Financiële nota 2012)”.

Het is zeer bevreemdend dat De Rekenkamer dit feit behandelt. Immers, dit tekort komt naar voren bij de stand van zaken na indiening van de 2e Nota van Wijzigingen. Dit tekort bespreken is onzinnig omdat het een tekort is bij een voorlopig begrotingsvoorstel en feitelijk nimmer door De Nationale Assemblee is goedgekeurd en tevens tot wet zou zijn verheven. Hierna heeft de regering BA per 14 juli 2011 op instigatie van De Nationale Assemblee een 3e Nota van Wijziging ingediend dat ertoe leidde dat er een begrotingstekort van SRD. 1.348,0 miljoen zou ontstaan. Feit is dat De Rekenkamer data van twee verschillende begrotingsvoorstellen in haar onderzoek heeft betrokken, namelijk:

1. Op bladzijde 14 impliceert de Rekenkamer dat ze onderzoek zal doen naar de begroting met een begrotingstekort van SRD 1.111,9 miljard. Een tekort behorende bij de 2e Nota van Wijziging;

2. Op bladzijde 15 en 16 van het betreffende verslag wordt vermeld dat zij "onderzoek" zal doen naar de door De Nationale Assemblee goedgekeurde begroting. Hier zou sprake zijn van een begrotingstekort van SRD 1.348,0 miljard, dat bij de 3e Nota van Wijziging naar voren komt;

De Wijze: Wat is de functie van de bespreking van een achterhaald begrotingsvoorstel? Valt dat binnen de taakomschrijving van De Rekenkamer? Waarom kom je tot de conclusie dat de voltallige Rekenkamer voornamelijk onjuiste data in haar jaarverslag behandeld? Waarom zijn de zelfstandig gepubliceerde begrotingswetten (zie aangehecht de originele begrotingswetten) door De Rekenkamer niet geraadpleegd? Waarom is De Rekenkamer afgegaan op de mededeling van De Nationale Assemblee dienaangaande? Waarom stuurt De Nationale Assemblee een goedgekeurd begrotingsvoorstel naar De Rekenkamer i.p.v. de officieel bekrachtigde en afgekondigde begrotingswet? Behoort het niet tot de taak van De Rekenkamer om gegeven het feit dat het een rechtmatigheidstoets moet uitvoeren vast te stellen dat het de officieel tot stand gekomen begrotingswet als leidraad neemt? Is het niet waarschijnlijk dat bij het uitvoeren van dit onderzoek men de valsheid van de begrotingswet kon vaststellen?

Kunnen jullie als lezer de wijze waarop de kunstgreep wordt toegepast nu doorgronden?

Technocraat: Voor een goed begrip van de zaken/feiten breng ik in herinnering het eerder getoonde overzicht betreffende de begroting van 2011.

Technocraat: Een ander opmerkelijk feit is dat De Rekenkamer op pagina 15 (lees bladzijde 14 tot en met 18) aangeeft wat haar benchmark zal zijn bij de uit te voeren grondwettelijke onderzoekstaak. Aldus stelt De Rekenkamer ”De goedgekeurde staatsbegroting van 2011 (van alle 17 ministeries) is conform de wet afgekondigd

in een Staatsbesluit (SB 2011 no. 110 tot en met 126). De volgende tabel geeft de goedgekeurde staatsbegroting voor dienstjaar 2011 per departement aan. De tabel is samengesteld uit cijfers gehaald uit de bovengenoemde staatsbesluiten die de Kamer heeft ontvangen van DNA (Parrèsiast: aangehechte originele staatsbesluiten leiden tot geheel andere totaal bedragen bij de Inkomsten en Uitgaven en het per saldo voortvloeiende begrotingstekort). Tabel 2.2 geeft de goedgekeurde staatsbegroting voor het dienstjaar 2011 per departement aan (Parrèsiast: goedgekeurd: ja, maar de bedragen kloppen niet)”.

Uit betreffende tabel opgenomen op pagina 16 blijkt dat het begrotingstekort SRD. 1.099,6 miljoen (afgerond) bedraagt. Herhaald wordt hierbij dat De Rekenkamer niet opmerkt dat het op pagina 14 het derde begrotingsvoorstel (tekort van SRD 1.111,9 miljoen) bespreekt en op pagina 15 het vierde begrotingsvoorstel (begrotingstekort van SRD 1.348,0 miljoen en in de tabel dat De Rekenkamer in haar verslag van 2011 heeft opgenomen laat een begrotingstekort van SRD 1.099,6 miljoen zien) belicht en als richtsnoer hanteert bij haar vermeende onderzoek. Zeer opmerkelijk dat de inconsistentie in de begrotingsdata door de Rekenkamer niet is opgemerkt.

Tabel: Begrotingsvoorstellen 2011 en begrotingswet 2011


Begroting 2011 wie het beste kan toveren


Technocraat: Waarom stelt De Rekenkamer niet vast dat zij op pagina 14 een begrotingstekort van SRD. 1.119,0 miljoen vermeldt (behorende bij het begrotingsvoorstel na indiening van de 2e Nota van Wijziging) terwijl onderwerp van haar onderzoek een begrotingstekort van SRD. 1.099,6 miljoen behelst (vermoedelijk behorende bij het begrotingsvoorstel na indiening van de 3e Nota van Wijziging) en dat sprake is van inconsistentie in het cijfermateriaal (los van de samenstelling van de bedragen per ministerie die een geheel andere omvang kennen dan door De Rekenkamer beweerdelijk ontleend zou zijn aan de door De Nationale Assemblee overgedragen, vermeende, staatsbesluiten).

Gelijk hebben jullie wanneer het als zeer verwarrend kan worden bestempeld. De Parrèsiast zal er een conclusie aan verbinden.

De Wijze: Een zeer bevreemdende behandeling van feiten. Waar kan dit op duiden? Kan men het oordeel vellen dat De Rekenkamer daadwerkelijk bemand wordt door ondeskundige ambtenaren? Welk oordeel kan men vellen ten aanzien van hun bekwaamheid? Kunnen individuen die menen de masters opleiding in Accounting te hebben genoten, zulke fouten maken? Zijn de gemaakte fouten te wijten aan hun onbekwaamheid of schiet de opleiding van het FHR onderwijsinstelling tekort? Of is er iets anders aan de hand? Zou het kunnen zijn dat hun politieke benoeming een bepaalde loyaliteit van hen vergt en kennelijk heeft geleid tot handelingen die duiden op samenspanning in de geconstateerde begrotingsfraude?

Parrèsiast: Het voltallige personeel van De Rekenkamer is niet deskundig. Hun handelingen rechtvaardigen de conclusie dat ze onbewust onbekwaam en bewust onbekwaam zijn. Deze hoedanigheden zijn inconsistent met het zijn van een deskundige. Ze willen de pretentie ophouden hun grondwettelijke taak te willen uitvoeren (hierin zijn ze onbewust onbekwaam) en het feit dat ze inconsistente data in twee volgordelijke pagina’s bespreken geeft blijk van het bewust onbekwaam zijn. Dat laatste vindt waarschijnlijk plaats omdat ze het bedrog mede moeten plegen en dit doen vanuit hun ten uitvoer te brengen loyaliteit aan de machthebber. Een andere verklaring kan niet worden gevonden gegeven het feit dat een belangrijk deel van de medewerkers de Masters opleiding in Accounting hebben gevolgd, en sommige per heden nog volgen, bij het FHR onderwijsinstituut in Suriname.

(Anderzijds kan niet worden uitgesloten dat dit onderwijsinstituut inferieur onderwijs aanbiedt. Het zou kunnen, immers dit wordt voorstelbaar indachtig het adagium ”Garbage In, Garbage Out”, toch?)

Technocraat: Opmerkelijk is ook het feit dat de Rekenkamer bij de bespreking van het door de DNA goedgekeurde begrotingsvoorstel (dat is dus het begrotingsvoorstel na indiening van de 3e Nota van Wijziging) stelt dat het de begroting is dat door de President als wet zou zijn bekrachtigd en afgekondigd.

Raadpleging van de werkelijke begrotingswet per ministerie leert dat de door De Nationale Assemblee goedgekeurde begrotingsvoorstel niet als zodanig door de president tot wet is bekrachtigd en afgekondigd.

Parrèsiast: De Rekenkamer geeft blijk van daadwerkelijke onbekwaamheid om haar grondwettelijke taken uit te voeren. Een instituut dat is gevestigd ter waarborging van de democratie. Zie hier een fundamenteel ineffectief staatsorgaan. Het instituut is niet het probleem, het zijn de individuen die invulling moeten geven aan het optimaal functioneren van het staatsorgaan die blijk geven van onbekwaamheid en dus de kwalificatie ondeskundig verdienen. Hoogstwaarschijnlijk het gevolg van het loyaal zijn aan de machthebber; Loyalisme dat tot ondergraving leidt van het integer handelen als deskundige en het niet-consciëntieus in achtnemen van de grondwettelijke taken.

Parrèsiast: Vastgesteld is dat De Rekenkamer haar grondwettelijke taak betrekking hebbende op het controleren van het Slot der Rekening - gemakshalve het jaarverslag van de overheid te noemen met bijbehorende uitsluitsel over de hoogte van het feitelijke overheidstekort - gedurende de jaren 2010, 2011 niet heeft uitgevoerd. De Rekenkamer heeft de grondwettelijke taak vastgelegd in Artikel 156 van de Grondwet niet nageleefd. Zelfs het slot der rekening van één ministerie is niet gecontroleerd. Robby Makka had dit feit als primair argument voor zijn conclusie moeten aanvoeren om aldus het Rekenkamerverslag 2011 naar de prullenmand te verwijzen, jammer dat hij als deskundige daarin heeft gefaald.

Parrèsiast: Analoog aan het feit dat je voor een examen pas geslaagd bent bij het behalen van een voldoende resultaat (minimaal het cijfer 5,5), zo ook kan in dit verband gesteld worden dat De Rekenkamer het cijfer 0 heeft behaald voor haar examen het jaarverslag van de overheid te controleren. De Rekenkamer is niet geslaagd. De Rekenkamer behoort onmiddellijk van nieuw geschikt personeel te worden voorzien. Het bestuur van De Rekenkamer zou nooit meer een publieke functie mogen vervullen, immers, het bestuur is zowel onbewust onbekwaam alsook bewust onbekwaam.

De Regering BA

Parrèsiast: Een regering die bestuurshandelingen pleegt, zonder daartoe gemachtigd te zijn door een goedgekeurde, en daaropvolgende bekrachtigde en afgekondigde begrotingswet, maakt zich schuldig aan ponêra politeia. De regeerders geven overduidelijk blijk van het niet kunnen besturen van staatsorganen.

De verantwoordelijke ministers kwalificeren zich niet voor hun baan. Een minister behoort bij het dagelijks bestuur zijn begroting als uitgangspunt, als richting gever te hanteren. Met welk document hebben zij gedurende het bestuursjaar zich gemachtigd gevoeld beschikkende handelingen te plegen? Ze hebben gehandeld, ja, toch? Ze functioneerden als ministers, nietwaar? Het eerste probleem is het feit dat je niets aan deze bestuurders hebt.

Wanneer de President als leider van het gezelschap dat niet inziet, dan is er sprake van een leiderschapsprobleem. Een ander oordeel vellen kan niet. Jullie zijn toch niet de mening toegedaan dat de ministersploeg bekwaam is? Nee, toch? Jullie moeten vertrouwen hebben in het oordeel dat jullie feitelijk nu inzien dat deze politieke combinatie slechts uit is op de bevrediging van hun persoonlijke belangen ten koste van het volksbelang. Immers betogen dat het belang van het volk wordt gediend, kan geen steun vinden in hun belangrijkste handelingen. De Nationale Assemblee, klaarblijkelijk ongepast zwijgend, laat overduidelijk zien dat het een façade van een volksvertegenwoordiging is.

Parrèsiast: Welnu, begin mei 2012 heeft de regering een reshuffeling ondergaan. Was het probleem nu dat sommige ministers goede bestuurders waren maar niet op de juiste plek? Nee, dat was het probleem niet. Ze hebben allemaal een onjuiste, valse begroting als bestuursdocument gehanteerd. Daarmee hebben zij onweerlegbaar laten zien dat ze volledig onbekwaam zijn. Ze kunnen een elementaire bestuurshandeling niet op de juiste wijze tot uitvoering brengen. Namelijk een begrotingswet die door de Assemblee daadwerkelijk conform het begrotingsvoorstel, eventueel met wijzigingen, is goedgekeurd als beleidsinstrument ter hand te nemen. Bovendien kun je nu stellen dat de president laat zien dat ook hij onbekwaam is en bovendien rancuneus (BEP-ministers zijn eruit gezet omdat de BEP in De Nationale Assemblee tegen de amnestiewet was). Het probleem was niet de ministers op het verkeerde ministerie geplaatst te hebben. Het probleem is dat ze geen van allen bekwame bestuurders zijn. Er is een bestuurdersprobleem en een leiderschapsprobleem. Het deel van het volk dat tot de aanhangers van deze politici behoren zijn verblind en naïef. Ze worden natuurlijk zwaar bedonderd door hun politieke leiders. De aanhangers van deze coalitie moeten zichzelf leren kennen.

Parrèsiast: Voor de twijfelaars: Artikel 156 van de Grondwet bepaalt dat:

  1. Het Ministerie van Financiën een jaarverslag (Slot der Rekening) moet opstellen;
  2. Dat dit jaarverslag aan De Nationale Assemblee wordt aangeboden;
  3. Waarna De Rekenkamer naar het gepresenteerde jaarverslag onderzoek moet doen;
  4. Dat na dit onderzoek De Nationale Assemblee dit moet goedkeuren;
  5. Na de goedkeuring door De Nationale Assemblee moet het door de President tot wet worden bekrachtigd en afgekondigd.

Parrèsiast: Welnu, geen van de vermelde staatsorganen hebben hun grondwettelijke verplichting nageleefd. Als burger van het land volharden dat het bekwame bestuurders zijn die een waarachtige democratie in stand houden, geeft blijk van onnadenkendheid. Er is een land waar een prins die tevens troonopvolger is, ooit door zijn vrouw als zijnde ”een beetje dom” werd betiteld, vermijd dan ook deze kwalificatie en kom tot de conclusie dat het contract dat bestaat tussen het volk en De Nationale Assemblee als ontbonden moet worden beschouwd. DNA heeft nu meer dan twee jaren blijk gegeven van onkunde. Het is een gerechtvaardigde eis te verlangen dat alle staatsorganen een waarachtige democratie in stand houden. Daarin hebben ze gefaald, let wel, het is moedwillig. Het is niet anders.

Parrèsiast: Zijn jullie nog niet overtuigd, dan is het volgende te overwegen. Het volk heeft op grond van de grondwet het recht haar bestuur te kiezen door uitoefening van het kiesrecht. Op dat moment ontstaat een contract tussen de gekozen leden van De Nationale Assemblee en het volk. De Nationale Assemblee is, zoals dit grondwettelijk is bepaald, de vertegenwoordiger van het volk. Er is feitelijk een overeenkomst tot stand gekomen om te vertegenwoordigen. Op het moment dat De Nationale Assemblee verzaakt haar vertegenwoordigingsbevoegdheid na te komen, dan is sprake van wanprestatie tegenover het volk. Het volk kan kiezen De Nationale Assemblee tot de orde te roepen en van haar te verlangen dat grondwettelijke bepalingen worden nageleefd.

Echter, soms kunnen de omstandigheden zodanig van aard zijn geworden dat het niet meer als zinvol kan worden gezien nakoming te eisen. In dat geval kan het volk de ontbinding van de vertegenwoordigingsovereenkomst vorderen. Dat nu is de terugkeer naar een waarachtige democratie. Dat is in de ogen van een ieder, de weg van verantwoordelijke burgerlijke ongehoorzaamheid aan de dag leggen, althans dat is de juiste perceptie. Het volk heeft ook een verantwoordelijkheid. Niet alleen de schuldigen blameren maar ook de oplossing van het gerezen probleem ter hand te nemen. Dat is ware Srefidensi. Dat nu, is niet door De Nationale Assemblee gerealiseerd en ook niet door de president en zijn regering die feitelijk een gedelegeerde regeringsmacht uitoefent.

Lees verder... Pecuniair Begrotingsfraude